Videolar Linkler RSS Site Haritası
 
 
 
 
Untitled Document
» Konular / Rusya-Ukrayna/ "Rusya’nın İç Politikasında Değişiklikler Üzerine…"

Yazarlar
  Mehmet Seyfettin EROL
  Hacked By Er0iN || Yalnızlık sert gelir ...
  Alaeddin YALÇINKAYA
  Hacked By Er0iN || Yalnızlık sert gelir ...
  Elşan İZZETGİL
  Hacked By Er0iN || Yalnızlık sert gelir ...
  Ceren GÜRSELER
  Hacked By Er0iN || Yalnızlık sert gelir ...
  Musa KARADEMİR
  Hacked By Er0iN || Yalnızlık sert gelir ...
  İsmail CİNGÖZ
  Hacked By Er0iN || Yalnızlık sert gelir ...
Diger yazarlar »
  Eklenme Tarihi: 2012-05-04
"Rusya’nın İç Politikasında Değişiklikler Üzerine…"

Cumhurbaşkanlığı seçimlerinden sonra Rusya’nın iç siyasetinde hangi değişiklikler olacağına ve bu değişikliklerin nedenlerini anlamak için siyaset bilimcisi, Moskova’daki Carnegie Merkezinin uzmanı Aleksey Malaşenko’nun röportajından yararlanabiliriz.

Aleksey Malaşenko’ya göre:

“Her şeyden önce: hem parlamento hem cumhurbaşkanlığı seçim kampanyaları Rus toplumunda ciddi bir değişim olduğunu göstermiştir, yani ülkede siyasetin bir öznesi olarak “orta sınıfın” oluşumu hızlanmıştır. “Orta sınıf” olarak adlandırdığımız nüfusun bu aktif ve enerjik kısmı toplam nüfusun  % 15 ve % 20 oluşturmaktadır ve nihayet, Rusya'nın modern bir devlet haline geleceği ya da gelişmeyen devlet olacağı bu insanların davranışına ve hareketlerine bağlıdır.”

“Ancak hükümetin bu değişikliklerin seyrini ve potansiyelini anladığını şuan söylemek zor. “Alıngan ve kinci” hükümetin muhalefete karşı uyguladığı baskı ve seçim sonrası“intikamı” bunu açık göstermektedir. Ayrıca, hükümetin protestoları devam edenlere karşı katı tutumu ve hükümet yanlısı medyada muhalefetin eleştirisi, bunu kanıtlamaktadır. Medya üzerindeki sıkı kontrol hala devam etmektedir ve seçim öncesi liberalleşme hiç de olmamış gibi görülmemektedir.”

“Buna rağmen, yönetici sınıf, koltuklarını değiştiren “tandem” üyeleri dâhil olmak üzere, 2011-2012 sınırında işaretlenmiş Rus toplumunun dönüşümünü görmemezlikten gelemez.   Yöneticilerin mevcut devlet yönetim sisteminin etkisizliğini ve yeni, daha modern sisteme geçişini iyice düşünmeleri gerekmektedir. Özellikle, önceden başlatılan ve yeterli sonuçlar elde edilmeyen reformların (sağlık, askerilik, emeklilik sektörlerinde) tamamlanmasına ihtiyaç vardır.”      

“Krizin anlayışının kanıtı olarak Dimitri Medvedev’in ilan ettiği siyasi değişim programı gösterilebilir  - valilerin seçimi, seçim sisteminde ve partilerin kaydında değişiklikler. Şimdi bu reformlar oldukça inandırıcı görünmemektedir ve hatta kafa karıştırıcı olduğu söylenmektedir.  Örneğin, yeni partilerin kaydına ilişkin yasa tasarısı, fiili parti kaydına engel olabilecek şeklinde yapılmıştır.”      

“Bütün bunlar, söz konusu yeniliklerin – daha çok Kremlin’in kendi iktidarını güçlendirme, diğer şartlarda devlet ve toplum üzerindeki kontrolünü tutmak için taktik hareketi olarak nitelenmiştir. Yaklaşık on yıl devleti yöneten ve yerleşik psikolojisi ile dünya görüşü olan insanların ikna edici koşullar olsa bile kendi ideolojisini değiştireceğini düşünmek zor.  Aksine, onlar statükoyu korumaya çalışacakları bellidir. Diğer yandan, değişimlerin taklit olmasına rağmen, onlar (değişimler) kısmen demokratik niteliklere sahip olduğunu kabul etmek gerekir.   Bu yüzden çok sınırlı ve zorunlu liberalleşme hakkında konuşabiliriz.”  

“Rusya, Sovyetler Birliği değil ve Putin (zaman zaman paralellikler olmasına rağmen) henüz Brejnev değildir ve Putin’e, “dikey iktidar” olarak bilinen ve kendisi tarafından oluşturulan siyasi sistemi düzeltmesi gerekmektedir.   Bu düzeltme ve ayarlamalar şunlardır:

İlk önce, sadece liderin emirlerini takip etmeyecek, aynı zamanda bazı konularda kendi görüşlerini teklif edebilecek ve savunabilecek yaratıcı bir hükümet ve devlet politikasını oluşturmak.  Bu bağlamda, yeni hükümetin kurulmasına, bu hükümette kim kalacağını takip etmek ilginçtir, çünkü “eskiler” (“ihtiyarlar”) kendi koltuklarına daha sıkı sarılmaktadırlar. “Güneşin altında yer için” bireysel kişiliklerin rekabeti,  bir anlamda muhafazakar ve modernleşme eğilimlerinin çatışmasını yansıtmaktadır.

İkinci olarak, parti sistemini değiştirmektir. Bu toplumun bir kısmını rahatsız eden iktidardaki “Birleşik Rusya” partisinin tamamen değiştirilmesi anlamına gelir. Bu partiden üç ayrı kanat oluşturarak, takiben üç farklı parti oluşturmak etkili bir deneyim olabilir.

“Gayri-resmi muhalefet” ile ne yapılmalı?

“Ayrıca yeni, hükümete karşı “sadık” muhalefetin oluşturulması konusunu ele almak gerekmektedir. Bunun için, kendi kaynaklarını tüketen Jirinovski’nin “Liberal Demokrat”  ve Mironov’un “Adil Rusya” partileri ile vedalaşmak gerekmektedir, aynı zamanda Komunist Partisini “gençleştirmek” ve yeni bir liberal partinin (partinin adı henüz seçilmemiştir) oluşturulması gerekmektedir. Hükümete “sadık” ve yeni liberal muhalefetin muhtemel lideri olarak hem Putin ekibiyle iyi ilişkileri olan hem muhalefetle dost ilişkileri olan oligark Prohorov’un olacağı tahmin edilmektedir. Kremlin tarafından desteklenen ve açıkça siyasete fazla ilgisi olmayan bir iş adamı Prohorov farklı siyasi gruplar arasında “diyalogu” sağlayabilecek figür olarak değerlendirilmektedir.”    

“Kremlin'in "gayri-resmi muhalefet" (informal opposition)  ile ilişkilerinin sorunu, muhalefetin “Kremlin kurallarına” göre oynamaya hazır olmasına bağlı çözülecektir.  Eğer muhalefet liderlerinin bazıları bunu kabul ederse (bunun için önkoşullar görünmektedir), daha sonra bu liderler Devlet Dumasına dâhil edilecektir. Büyük olasılıkla, "yeni muhalefet", Kremlin’in tavsiyeleri doğrultusunda veya onayı ile oluşmuş olsa bile, biraz daha bağımsız olacak. Sonuçta, bu hafif olsa bile siyasi ve partisel hayatın canlandırılmasına yol açacak.  Nihayet, Rus siyasi ufkunda genç ve amaçlı kişiler parlayacak.”

“Genel olarak, Vladimir Putin devlet başkanı olarak kalmasına rağmen, “Putinizm” bir kişinin ekibine ve otoritesine dayalı yönetim modeli olarak sona ermektedir.  Söz konusu yönetim modeli kendi yerini daha da karmaşık, çok merkezli yapıya sahip oluşuma vermektedir ve Rusya’nın yakın geleceği bu yeni modelin etkinliğine bağlıdır.”   

Kanat YDYRYS

 
  ‘Arap Baharımsı’lığı Döneminde Türkiye-İran İlişkisi   2012-03-19
  "Ortadoğu Bağlamında Türkiye-ABD İlişkileri"   2012-03-12
  "Amerika'nın Büyük Stratejisi Olarak Demokrasi "   2012-03-19
  "Bangladeş'de Anayasa Tartışmalarının Gölgesinde Siyasi Kriz   2012-03-20
  "Çin Pakistan İlişkilerinde Doğu Türkistan"   2012-03-22 00:13:23
  "Avrupa Treni Dönüyor Mu?"   2012-03-20
  "Obama -Dalay Lama Görüşmesinin ABD - Çin - Hindistan İlişkilerine Olası Etkisi"   22.03.2012
  "Özbekistan: 20 Yıllık Yeni Tarih"   22.03.2012
  "ÇATIRDAYAN AVRUPA"   2012-03-20
  "Cem Özdemir'e "Yeşil" Iışık (Mı?)"   2012-03-20
 
Ana Sayfa Hakkımızda Haberler Analizler Röportajlar Projeler Duyurular Raporlar Makaleler Yasal Uyarı İletişim
  Soft&Design N.ROGLU